Chciałbym być, albo inaczej: gdyby mi ktoś zaproponował, to bym przystał na propozycję zostania jedną z tych osób, które dysponują taką liczbą okryć wierzchnich, że ma sens, jeśli publikują ponad 10 swoich stylizacji w ciągu całej zimy. Czekałem na nią, srogą królową w bling bling kiecce i lodowej tiarze, żeby nosić wszystkie swoje swetry. Nie zdążyłem sobie jeszcze wytłumaczyć, że już przyszła, a na moim wątłym torsie już zdążyła zaistnieć zeszłoroczna puchowa kurtka. Całe życie myślałem, że kiedy jest zimno, wybór jest między odmrożeniem i odpadnięciem tułowia albo wyglądaniem gorzej niż pozująca do zdjęć Małgorzata Potocka, bo z tym się wiążą kurtki puchowe. Aż tu nagle jakaś była modelka-stylistka-swoja własna wyrocznia mody deklaruje gorące uczucie, jakim darzy puchowe elementy garderoby. Zignorowałem to, ale potem regularnie byłem oszołamiany doniesieniami, jakoby różni ludzie faktycznie LUBILI puchowe kurtki. Niewiarygodne. Musiałem się przełamać i dopuścić do siebie przypuszczenie, że może naprawdę jakaś część społeczeństwa nosi te brzydactwa nie tylko dlatego, że marznie. Dobrze, pomyślałem, wobec tego nadszedł czas na wyprawę do Maximusa! albo Fashion House'a! bo poza fantastycznym dizajnem i jedno i drugie oferuje niezapomniane wrażenia estetyczne wywołane spektakularnymi zamysłami architektonicznymi. Mam nadzieję, że wiecie, o czym mówię, bo w trakcie opisu mógłbym się załamać i zrezygnować z wykonywania gwałtownych ruchów, jak dzieje się po każdej mojej wizycie w jednym z tych dwóch miejsc. Dziwne, musi być w tym coś z masochizmu, że kiedy jest mi oferowana wycieczka do Nadarzyna na shopping, mówię 'spoko'. Rok temu, kiedy zapadł idiotyczny wyrok na moją zimową stylóweczkę, moją Syberią okazał się Fashion House. Pojechałem i kupiłem bardzo brzydką kurtkę, którą w tym roku też będę nosił, bo uważam to za dobry sposób ćwiczenia charakteru. To, że ją noszę jest ciekawym zjawiskiem, ale to, że ją kupiłem, jest już niepokojące. Ale kiedy się nad tym zastanawiam (stale), zwyczajnie nie miałem wyboru. Moja puchowa kurtka jest brzydka, bo jest puchową kurtką, a nie dlatego, że w swojej rodzinie wyróżnia się na niekorzyść. Przynajmniej podszewka jest milutka i futerkowata. Wybrałem mniejsze zło poprzez odrzucanie jeszcze fatalniejszych pozycji. Przekopałem ASOSa i sieciówki. Odmówiłem sobie kamizelek ze skórzanymi wstawkami, bo stwierdziłem, że skoro jest tak zimno, że zakładam coś puchowego, niechże chociaż ma rękawy. Ciężko odchorowałem gigantyczne nagromadzenie kurtek na SNOWBOARD, NARTY I INNE FAJOWE SPORTY ZIMOWE, Z KTÓRYMI MAM SAME DOBRE SKOJARZENIA. Byłem w życiu na jednym obozie zimowym i jednej białej szkole (?). Kilkakrotnie wyjeżdżałem z rodzicami. Mam mnóstwo miłych wspomnień, ale żadne nie wiąże się nijak ze sportem, a moim ulubionym i Bogu dzięki nieuchronnym momentem każdego dnia było wyswobadzanie sinych kończyn z tych strasznych butów. Zakładałem normalne obuwie i robiło mi się przyjemnie, jak tylko wracało mi czucie. Z innych wspomnień to dwa litry moczu w butelce jako prezent STARSZYCH CHŁOPAKÓW dla naszego pokoju. Szczyny postawione koło okna rozwarstwiają się i na dnie pojawia się sperma wydalona z organizmu razem z moczem zamiast na drodze polucji. Tak więc tak, tego. Pamiętam też, że zapchaliśmy kibel i wszystko się wylało, a potem zapchaliśmy też prysznic tym, co się wylało nanana. Poza tym to głównie parowały mi okulary pod goglami i wyczekiwałem aż skończy mi się karnet. Niech o tym, jaki mam stosunek do sportów zimowych świadczy, że napisałem opowiadanie do gazetki szkolnej w podstawówce, w którym porównałem wyciąg do pozaziemskiej siły ciągnącej otumanione dzieci na pewną zgubę. A kto z was ma tę białą kurtkę w czarno-czerwone wzorki? Nie zainteresowałem się, jaka to marka, ale pewnie na sam dźwięk jej nazwy poczuję zapach gumy typowy dla każdego sklepu sportowego, a wolę tego uniknąć. W każdym razie, zaczął się ten sezon, kiedy codziennie widzę kogoś w tej kurtce. Oczywiście statystyki mogą się zmienić, bo szczyt niezrozumiałej dla mnie popularności tego modelu przypada na dwie zimy wstecz. To by mógł być bardzo długi post, ale ja zrobię z niego dla jaja dwa.Wstawię je jeden po drugim, chociaż to zupełnie wbrew strategii, którą, jak sobie wyobrażam, powinienem mieć. W trakcie pisania powyższego zapomniałem, co chciałem przekazać, więc po prostu stukałem w klawiaturę mechanicznie i bezmyślnie, jak pan w Saharze robi kebaby o trzeciej w nocy, w dniu wszystkich świętych. zmarłych.